.....Melek
Volkan sanmıştım, kÜlÜ dahi kalmamıştı
Hayatın bileşkesi bu galiba dedim
İşte hepsi bu, daha otuzundaydım
Ben aşk adamıydım sözde,
mutluluklarım birer birer elimden kaymıştı.
Bir adım daha kalmıştı tufanın ortasında yok olmaya.
Hatta hayatı bu bilmediğim kabusa sıkıştırıp,
İnsan ömrÜnÜn çok uzun olduğunu dÜşÜnmeye.
Hor kullanılmış duygularım,
örsÜn Üzerinde dövÜlmÜş hayallerim,
Ağlamayan gözlerim, gÜlmeyen dudaklarım
Hiç yanmayacak sandığım aşk odumÂ…
Her şey bana yel değirmeniydi.
Sonra uçurumun kenarından beni bir ..... melek aldı..


MUTLU OLMAK NASIL BİŞE BİLEN VAMI ?