Gönderen Konu: Cennetin Çocukları..(Sokak Çocuklarını hatırlayabilmek..) (Okunma sayısı 804 defa)

LaDy

----Hayat zor deriz hep hep bir şikayet hali.. Daha zor ne demek onu bilmiyoruz. Açlığı,soğuğu,anne kokusu,baba öğüdü bilmeden büyümeyi,yalnızlığı.. onlar bunları öyle iyi biliyorlarki . Çocukluğunu bilmeden yaşamayı.. Sabah kalktığımızda annemizin gülüşüyle bi günaydın diyişiyle güzelleşir ya o gün onlarda bu yok. Sabah ekmek kavgasıyla başlar gün öğlen şükürle bugünde geçti diyerek.. Hep hor gördük onları sevmek yerine. Hep 2inci planda. Peki onlar bu davranışları,bunları hakkedecek ne yaptı? Köpek bile yavrusuna sahip çıkarken,yetim,öksüz büyümenin bedelini ona ödetmenin ne anlamı var. Elindeki sigara,içki bunları görünce kınıyoruz. Bunlar iyi davranışlar demiyorum ama bunların sorumlusu biz değilmiyiz. Hani derler ya "Ağaç yaş iken eğilir"diye. Onlara yol göstermek yerine hor görmüşüz. Onları şekillendiren biz değilmiyiz.. Onlarında hayalleri var. Kim ister yalnız olmayı kim ister kötü olmayı. Ama biz anca kınıyoruz,ayıplıyoruz,tiksinerek iğrenerek bakıyoruz bazende yolumuzu değiştirerek. Ben aynı fikirde değilim olmayacağımda inanıyorum onları kazanabileceğimizi yeterki bir tebessüm dahi eksik etmeyin onlardan.

Unutmayın onların yerinde olabilirdiniz. Bu onların suçu değil!!

LaDy

Sayfa no: YOK
Cilt no: YOK
Hane no: YOK
Linkleri Görebilmek Için Kayit Olun Yada Giris Yapin

Ana adı?
Ben sokak çocuğuyum abi
hani şu uçurtması asılı kalan çocuk varya,
bilyelerini rüyalarında unutan çocuk,
ve oyuncaklarını masal kahramanlarına kaptıran çocuk
o benim işte , o benim abi
sahi, bir annem olmalıydı değilmi?
ben dudaklarımda sokakları besteliyorum oysa
sahi abi, tadı nasıldı anne sütünün?
anneler nasıl okşar çocuklarını
anne kokusu nasıldır kimbilir?
ana ha?
bir anne çizebilirmisin benim için
karanlığın kar soğuğu parmak uçlarına bir anne
unutulmuş çocukların ürkek avuçlarına bir anne
ve yanına beni eklermisini abi?
tıpkı sulu boya resimlerdeki gibi
sımsıcak…
Sahi abi, senin gözlerini kesmiyor değil mi
bir köprünün soğuk gergin ve karanlık bedeni …
sahi sen hiç seyrettin mi ay dedeyi bir köprünün altından?
üşüdün mü abi kayan bir yıldıza bakarken?
abi sen, abi sen? boşver…
gel boyat istersen ayakkabılarını
ben, aha şu ayakkabıların bağcıklarından asılıyırom yaşama
gel boyat ayakkabılarını
boyat da resmi çıksın
dostun, düşmanın tüm kaldırımlara

Linkleri Görebilmek Için Kayit Olun Yada Giris Yapin
sayfa no: yok
cilt no: yok
hane no: yok
yokların varlığında tam göbek bağından yakalandın mı hiç yalnızlığa?
sahi bir de… bir de babam olmalıydı değil mi?
baba?
beni döveecek bir babam bile yok biliyor musun?
nasırlı ellerinde şefkat arayacağım bir insan
kim bilir bayramda neler alır babalar çocuklarına
unutmuşum !
Bayramlarınızda vardı sizin öyle değil mi
arefeleriniz…
bayramlarda temize çekilen dostluklar vardı sonra
oysa ben kırık dökük ıslıklar ısmarlıyorum
güneşe ve mehtaba…
yankısız, bestelenmemiş ve bestelenmeyecek
serseri ıslıklar…
bir babam olsaydı belki yeterdi
çocuk olurdum eskisi gibi
şımarırdım öylesine
boşver abi, kimin neyine bayram
kimin neyine hediye, baba kimin neyine abi
sahi senin düşlerin vardır
söylesene, göremedğini rüyanın düşünü kurarmısın

Linkleri Görebilmek Için Kayit Olun Yada Giris Yapin

ahmet, bir düş görmüş geçenlerde
yorgun ve geç gelen bir gecede
utanırken anlattı, anlatırken utandı
bir ip bağlamış gök kuşağına
“bak ana uçurtmamı gördün mü
ya uçurtmamın gölgesinde bilye oynayan çocukları?”
ahmetin düşü işte…
bana düşlerini kiralar mısın abi
bedava boyarım ayakkabılarını
bana düşlerini, düşlerini abi

Linkleri Görebilmek Için Kayit Olun Yada Giris Yapin

boşver…
bak iyi parlayacak bu ayakkıbılar
en parlak ayakkabılarınla yürüyeceksin yaşama
sen düşünme, sokaklar düşünsün beni
gazete manşetleri, 3. sayfa haberleri düşünsün
isimsiz bir damla gözyaşı düşünsün
sen beni düşünme, düşünme be abi
nasıl olsa ben olmayan ayakkabılarımın sıcaklığıyla
basıyorum tüm kaldırımlara…
olmasa da annesi babası sokakların
sokak çocuğuyum işte
ben sokak çocuğuyum
kazanılmadan kaybedilmiş bir geleceğin herhangi bir yerinde
ben sokak çocuğuyum abi
hani şu uçurtması gökyüzünde asılı kalan
oyuncaklarını masal kahramanlarına çaldıran çocuk var ya
işte o benim
o benim abi
o benim….

***

ÜmiT-Kadrİ

gerçektende çok güzel olmuşş harika bişiy ellerine sağlıkk

Giris

Merhaba Ziyaretçi!

Gönderen Konu: Cennetin Çocukları..(Sokak Çocuklarını hatırlayabilmek..) (Okunma sayısı 804 defa)

LaDy

Cennetin Çocukları..(Sokak Çocuklarını hatırlayabilmek..)

ÜmiT-Kadrİ

Ynt: Cennetin Çocukları..(Sokak Çocuklarını hatırlayabilmek..)

Benzer Konular