.....Melek Volkan sanmıştım, kÜlÜ dahi kalmamıştı Hayatın bileşkesi bu galiba dedim İşte hepsi bu, daha otuzundaydım Ben aşk adamıydım sözde, mutluluklarım birer birer elimden kaymıştı. Bir adım daha kalmıştı tufanın ortasında yok olmaya. Hatta hayatı bu bilmediğim kabusa sıkıştırıp, İnsan ömrÜnÜn çok uzun olduğunu dÜşÜnmeye. Hor kullanılmış duygularım, örsÜn Üzerinde dövÜlmÜş hayallerim, Ağlamayan gözlerim, gÜlmeyen dudaklarım Hiç yanmayacak sandığım aşk odumÂ… Her şey bana yel değirmeniydi. Sonra uçurumun kenarından beni bir ..... melek aldı..